Naam: André Roest  
Beroep: Bewindvoerder 
Band met het Gilde: Koning in 2008 

Een prachtige avond in april, dus ik sluit gezellig aan onder de overkapping van André en Wilma Roest, vlak naast de Heilige Familiekerk in Soest-Zuid. 

Ik vraag André om zich eerst even “voor te stellen” aan de lezers, want velen zullen op zijn minst zijn naam wel kennen, maar er zijn ook mensen voor wie dat niet het geval is. 

André is opgegroeid aan de Braamweg, hij doorliep onder meer de HAS in Dronten en startte na zijn militaire dienst bij de sociaal-economische voorlichtingsdienst van de ABTB (vrij vertaald de Algemene Boeren- en Tuindersbond).  
Zestien jaar bij de Rabobank als accountmanager voor de agrarische sector volgden, waarna hij voor zichzelf begon. Wel bleef hij tot 2013 bij de “boeren en tuinderswereld” betrokken.  
Als zelfstandige werkt André als bewindvoerder, waarbij hij optreedt namens mensen die om welke reden dan ook niet met geld kunnen omgaan en eventueel in de problemen zijn gekomen of dreigen te komen. In deze situatie kan een familielid worden ingeschakeld maar ook een professional om het inkomen en vermogen van die persoon te beheren. 

André was vanaf 1998 als bestuurslid verbonden aan het Gilde. Pas in 2023 stopte hij als bestuurslid van de stichting en nog een jaar later nam hij afscheid van de vereniging. Hij was meer dan een kwart eeuw bestuurslid dus. Nu nog zit hij in de activiteitencommissie en heeft hij nog allerlei taken zoals op- en afbouw, bardienst, etc. Wilma draait ook de laatste jaren weer bardiensten. 

Tijdens zijn tijd aan de HAS reed hij met de brommer naar Nijkerk en daar vandaan reed hij met een klasgenoot per auto verder naar Dronten. Die klasgenoot had een zus en zo kwam in 1987 Wilma in zijn leven. 
In 1992 nodigde André Wilma uit om naar Soest te verhuizen, “…dit verzoek…”, zo grinnikt Wilma, “…was bijna romantischer dan het huwelijksaanzoek. Probeer dan maar eens nee te zeggen.” 
Op 05-09-1995 trouwden ze en togen ze naar de Klarinet. In 2000 volgde een verhuizing naar de St. Willibrordusstraat. In 1997, 1998 en 2000 kwamen de kinderen, Jeffrey, Mariska en Kevin, inmiddels alle drie actief binnen het Gilde. 

André begon zijn “carrière” binnen het Gilde al jong. In 1975 was Wim Hartman koning en deze vrijgezelle man vroeg Coby de Bruin als koningin; Martha van de Breemer en Fien Roest werden de hofdames. Fien, de moeder van André, porde André met de melding dat ze nog tamboers zochten bij het korps. En zo startte André met nog 3 jongens op tien- à elfjarige leeftijd met trommelen. 
In de oude gymzaal van de katholieke mavo gaf meneer Joop Overstegen zijn lessen, waarbij er werd geoefend op een blok hout met een stuk binnenband daarop geplakt.  

De laatste zondag van augustus in 2008 begon met de kerkdienst en ging daarna verder op het Gildeterrein dat al werd aangelicht door een stralend zonnetje. André schreef zich in voor het koningsschieten met de opmerking: “Ik wil voor Frank, want dan kan hij zien hoe ik ‘m eraf schiet.” 

En zo geschiedde… 

“Koning 2008 André Roest van de Braamweg, oh nee, de Plasweg, oh nee, de St. Willibrordusstraat…”. 

Even dacht Wilma “…oh help…”, want ja wat komt er op jou en je jonge gezin af, maar toen was het ook goed. 
Het scheelde dat hij al jaren mee liep, zelfs een pak hoefde niet te worden geregeld. 

Karin Uijland en Anke Petersen werden gevraagd als hofdames. De dames kozen voor broeken met wat wijdere pijpen en een bijpassende top. 

André had zich al eens laten ontvallen dat hij het erg leuk zou vinden als de kinderen een keer mee mochten en dat was niet tegen dovemans oren gezegd. Wilma had een onderonsje met Henk van Asch en op 7 juni 2009, de verjaardag van André was er een kringdag in Son en Breugel. Na de mis werd André allereerst toegezongen door zo’n 300 man in de tent. Bij aankomst van de bus uit Soest stapte het korps uit, spelend ''lang zal hij leven'', en daar doken de drie kinderen op, de jongens in gildepak en Mariska in een bruidsmeisjesjurk. Zo mochten ze ook meelopen in de optocht. 

Zijn koningsjaar sloot hij af met het aanbieden van een zilveren schild; uiteraard voorzien van een afbeelding van een gildetrom. Ze hebben allebei mooie herinneringen aan dit jaar en hebben beslist geen spijt. Bijzonder vonden ze wel dat sommige mensen ineens met ze in gesprek gingen alsof ze elkaar al jaren kenden, maar dit hebben ze niet als iets negatiefs ervaren. 

 

André: “Het Gilde is mijn clubje, heel bijzonder om dit te hebben meegemaakt”. 

Labels