Graag laten wij leden, betrokkenen, Soesters en iedereen aan het woord om verhalen te schrijven rondom het Gilde.
Vandaag een interview met Jan van Steen.
Naam: Jan van Steen
Beroep: Zelfstandig ondernemer, elektriciën
Band met het Gilde: Koning 1989 en 1994, verantwoordelijk bij het opbouwteam voor alle elektra op het Gildeterrein, omroeper bij schietboom voor de klos en de wip en later ook voor het klompschieten, schutters korpslid
“Als ik voor de 3e keer koning wordt gaat Harry van der Zouwen weer meeschieten, zegt ie”, gniffelt Jan van Steen. Harry is tot nog toe de enige koning die 3x de vogel eraf schoot en indien Jan van Steen die prestatie weet te evenaren, dan wil Harry proberen om de 4e keer te behalen.
Jan, koning in 1989 en 1994, schiet inderdaad nog elk jaar mee, maar wel voor het “echie”, want als je schiet moet je wel als doel hebben om te winnen.
Ik zit gezellig bij Jan en Germa aan de tafel en we lopen eerst even kort door hun gezin en Jan’s leven bij het Gilde.
Jan en Germa hebben 3 kinderen, dochter Suzanne en zonen Thomas en Maarten en zijn inmiddels trotse opa en oma van 3 kleindochters.
Jan zijn tijd bij het Gilde begon met een jaar of 16-17 toen hij met zijn vader meeliep als medewerker. De feesten waren toen al wel op de Blaak, maar dat was nog redelijk professorisch. Stroom kwam met een tussenmeter via Van Pothoven, net als het warm water dat in melkbussen werd aangesleept (3 man met 2 bussen er tussenin). Vader Van Steen heeft nota bene tot ca. 80/82-jarige leeftijd meegelopen als medewerker.
De liefde tussen Jan en Germa is een echte Gildeliefde die begon in 1978. Jan was “glazenhaler” en werd uitgedaagd om een “dansje te wagen” en van het een kwam het ander.
In 1979 werd Jan lid en na al een aantal malen kampioen wipschieten te zijn geweest, schoot hij dat jaar direct de kop van de vogel af. Omstanders spraken Jan vermanend toe: “Rustig aan Steen”, net lid en dan direct jagen op het koningschap, dat leverde commentaar op.
Toch lukte het in 1989 om de vogel eraf te schieten en zijn naam te vereeuwigen als koning.
“Goed geschoten” werd de dubbelzinnige leus, want Germa was al ruim 6 maanden in verwachting en zoon Thomas kwam in november ter wereld.
Al op de zondagavond direct na het koningschieten informeerde Pastoor Van Beek naar de verwachte geboortedatum en sprak hij zich uit, dat het toch wel heel bijzonder zou zijn om de baby dan met Agatha te dopen.
Zodra Thomas geboren was, stond meneer pastoor in het ziekenhuis om nogmaals aan te dringen op een Agatha-doop. Toen bleek dat ook de dochter van René en Lenie van Hal en de zoon van familie Brouwer zouden worden gedoopt, gingen ze mee in het voorstel van de pastoor. Thomas werd gedoopt met St. Agatha.
We bespraken hoe bijzonder het is om een gildeprins te hebben, een kind dat in het koningsjaar is geboren. Volgens de registers is dit in ieder geval nog een keer gebeurd bij koning Edwin de Boer (2011)-note redactie.
Uniek: nee dus, bijzonder: ja absoluut!
De eerste keer de vogel eraf schieten, dat gevoel, dat ene moment van besef: “…hij is eraf…”, dat is een heel bijzonder moment, kort maar kostbaar. Daarna komt het “groen licht” van de schietcommissie en het bestuur en ga je de lucht in, dan begint het spektakel.
Jan en Germa vroegen hun nichtjes Wendy en Bianca (dochters van Wim en Ria Hilhorst) als hofdames en Ria maakte de kleding (wijde broek met witte blouse).
Het hoogtepunt van hun koningsjaar lag toch wel in de doop tijdens Agatha.
Daarmee hebben ze evenwel niet minder genoten van de andere activiteiten. De gildedagen naar Brabant en Limburg fantastisch leuk, weliswaar altijd vroeg op, maar dat mocht de pret niet drukken.
Jan liet een schild maken met een mannetje met naast zich een gereedschapskist en voor zich een meterkast, een directe verwijzing naar zijn werk als elektriciën.
Aan dit schild gaat nog een leuke anekdote vooraf. Wim Schimmel legde aan Jan uit dat het een goede gewoonte was om een schild aan het gilde aan te bieden aan het einde van het koningsjaar, waarop Jan aangaf wel even naar Bunschoten te rijden voor een schildje. Zo gezegd, zo gedaan Jan reed naar De Kronkels en liet een simpel aluminium plaatje snijden en graferen, waarna hij Wim “zijn schild” liet zien. Wim nam het boek van de Brabantse gilden ter hand en maakte Jan duidelijk dat dat toch niet de bedoeling was. Jan werd geacht naar Brabant te rijden en een mooi zilveren exemplaar te laten maken….
In 1994 flikte hij het weer, terwijl hij de dag ervoor ook al koning der oud-koningen was geworden. Een 2e keer schoot hij de vogel eraf. Tja we moeten concluderen: schieten kan Jan dus blijkbaar! Het was dan ook een legitieme keuze om op een nieuw schild een geweer af te beelden, Jan was inmiddels toegetreden tot de schutters.
In 1994 werden wel andere hofdames aan het gevolg toegevoegd, Ida van Doorn (schoonzus van Germa) en Tonny Hagen (zus van Jan). Het was dit keer ook Ida die het maken van de kleding, in dit geval jurken, voor haar rekening nam.
Dit koningsjaar mochten ze als koningspaar wel aantreden tijdens 50 jaar bevrijding, dat was wel een bijzonder en memorabel moment.
Jan en Germa zijn bekende gezichten binnen het gilde en tijdens de gildefeesten. Germa zit geregeld achter de kassa voor de bonnenverkoop en gaat overal mee naar toe. Germa was ook voorzitter van het Vrouwengilde, formeel geen enkele binding met het GGG, maar veel van de leden van het Vrouwengilde waren ook actief betrokken bij het GGG. De vereniging is helaas door gebrek aan actieve bestuursleden opgeheven.
Jan was als schutter ook de commentator bij het klos- en wipschieten, het damesklompschieten en de latere bredere variant daarvan: het klompschieten. Jan roept de namen om en geeft commentaar tijdens de wedstrijden.
Door zijn actieve rol bij het installeren van de elektra is hij ook druk op de dinsdag na de gildefeesten. Hij neemt de dag vrij (net zoals veel anderen) en gezamenlijk wordt alles netjes ontmanteld en opgeruimd. Die opruimploeg is groot en ook is het altijd reuzegezellig.
Bijzondere vriendschap en verwantschap.
Toen Jaap van de Berg in 2011 zijn koningschap afsloot op de ledenavond, noodde hij Jan van Steen en Theo vlug samen uit op het podium en zongen deze oud-klasgenoten en (oud-) koningen het publiek toe. De heren hadden door meester Ton de Bruin (voor velen de bekende schoolmeester met de witte gitaar) een tekst laten schrijven op een bekend lied en dat kreeg de hele gildetent om de oren.
Met 5 koningsjaren van 3 koningen mag je je dit permitteren. School en gilde een gecombineerde verbinding!
Vriendschap en verwantschap zijn belangrijke ingrediënten voor het succes van het gilde. Maar wat volgens Jan de allerbelangrijkste kracht is van het gilde en vooral voor de vrijwilligers…
De gildefeesten vallen aan het einde van de zomervakantie en vinden maar eens per jaar plaats. Iedereen is opgeladen door de vakantie en leeft dan ook naar de gildefeesten toe. Dit geeft verbroedering en een tomeloze energie om de gildefeesten tot een succes te maken.
“Want”, vervolgt hij, “…zou het bijvoorbeeld in begin juli vallen dan zijn mensen toe aan vakantie, druk met zaken op het werk afronden en is er veel minder energie en tijd om aan het gilde te besteden…”. Jan heeft daar blijkbaar goed over nagedacht en mogelijk heeft hij dit helemaal goed ingeschat. Dan mogen we blij zijn dat die oude statuten de laatst zondag van augustus voorschrijven. Op naar het volgende feest…