Graag laten wij leden, betrokkenen, Soesters en iedereen aan het woord om verhalen te schrijven rondom het Gilde.
Vandaag een interview met Henk van Asch.
Naam: Henk van Asch
Beroep: Ondernemer– nu gepensioneerd Nog actief in kleinere projecten, VvE-beheer, beheer bedrijventerreinen, administrateur/belastingadviseur
Band met het Gilde: Koning 2006
De sfeervolle Kerkebuurt, hart van de Oude Ambachtenmarkt en op steenworp afstand van het Gildeterrein vinden we het charmante huis van Henk van Asch en zijn vrouw Anna.
Deze najaarsavond is Anna een hapje eten met een vriendin.
De deur wordt opengezwaaid en ik word enthousiast begroet door Guusje. Blij met een bezoeker, die recent ook hondjes in de buurt had, dus ze ruikt betrouwbaar…
Henk twijfelde of het door zou gaan, maar afspraak is afspraak.
Henk spoed zich voor een kopje koffie en Guusje neemt de kans waar om eens lekker geaaid te worden.
Henk, koning 2006 èn vanaf eind 2006 ook ouderman, woont sinds 2018 op dit plekje, beduidend kleiner dan het grote huis op de hoek van de Wieksloterweg en de Biltseweg – Asschenburg- , maar dat werd echt te groot en vooral kostte teveel tijd aan onderhoud. Nu zijn wonen en hobby/werk wat meer gescheiden, want met het verhuizen naar de Kerkebuurt, kocht hij een halletje aan de Dorresteinweg, waar zijn vrouw Anna beneden haar “poppenimperium” (Popeye.nl) heeft en hij boven kantoor houdt. Op zijn 75e is Henk namelijk nog niet uitgewerkt, maar hij en Anna proberen beiden wel de 2e helft van de middag vrij te plannen. Het wandelen met Guusje, zo’n 2,5 uur per dag, is een belangrijke dagelijkse routine, daarnaast is Henk nog actief bij de Rotary, de visclub en zijn werk voor de VvE’s en de mensen voor wie hij de belastingen regelt. Voor deze drukke baas is er geen ruimte meer voor activiteiten bij het Gilde. In 2002 heeft Henk zijn bedrijf al van de hand gedaan.
We blikken terug op 2006.
Henk en Anna hadden Thea van Buren en Ans van de Pouw-Kraan gevraagd als hofdames, het ophalen op Asschenburg was een groot festijn, iedereen die kwam kijken werd binnen genodigd en het korps had op het grote grasveld prachtig de ruimte voor een optreden.
Hij vond het koningschap erg leuk en bijzonder en vanaf eind 2006 werd hij ook nog ouderman van het Gilde. Anna steunde hem bij dit alles, maar had niet de behoefte om eigen taken op zich te nemen.
Het schild van Henk prijkt nog steeds op de mantel, bijzonder is de rode kleur die verwerkt is in het schild, “…de kleur van de liefde…” zo haalt Henk aan. Er was geen echt thema voor het schild, in samenspraak met de zilversmid in Noord-Brabant zijn ze tot een ontwerp gekomen.
Henk was naast ouderman ook onder meer kascommissielid. Als ouderman is het geven van speeches een vast onderdeel en Henk geeft aan, dat hij daar moeite mee had. Vergaderingen van diverse besturen vonden plaats in de bibliotheek van Asschenburg, het leek wel een ouderwetse rookkamer. Zowel als koning, als in de rol van ouderman liep hij mee in diverse optochten, de massale opmars vindt hij nog altijd het meest indrukwekkend.
Tegenwoordig wandelt hij geregeld over het Gildeterrein als het feestterrein wordt klaargemaakt voor de feesten en hij constateert vol trots, dat het Gilde het goed voor mekaar heeft, de organisatie, de huidige vorm van de feesten en hij is positief over de manier waarop Ron Voskuilen het oppakt. De feesten zelf blijft hij ver vandaan, het is hem teveel drukte
Henk trad in de voetsporen van zijn vader door zijn activiteiten bij het Gilde, zijn vader Wim, heeft samen met Van Doorn, Van den Deijssel, Schimmel en Kok het Gilde weer opgestart en is altijd bezig geweest met het Gilde; hij was wel bestuurslid, maar nooit Ouderman.
Henk en Anna hebben 2 zoons (Robbert en Patrick), 2 schoondochters Merel en Bianca en 3 kleinkinderen Emma, Hugo en Nena.
Hoewel Robbert wel plaatsnam in de Denktank van het Gilde, voorafgaand aan de statutenwijziging, zijn de kinderen verder (nog) niet actief binnen het Gilde. Maar wie weet komt dat nog…
Over de statutenwijziging gesproken, ben ik benieuwd naar zijn mening. Er zijn wijzigingen waar hij twijfels over heeft, zo is hij sceptisch over de vraag of het Gilde wel moet bijdragen aan goede doelen. Daarnaast vreest hij een beetje de directheid van vrouwen binnen het bestuur, maar hij is er zeker niet tegen. Aan de buitenzijde merk je verder geen verschil met de gemengde bestuurssamenstelling.
Henk besluit met de belangrijke les, dat je actief moet blijven om gezond te blijven, wandelen, werken,… hij geniet van alle dingen elke dag opnieuw.